Madame Clicquot was de eerste vrouw die een champagnehuis leidde, toen ze op 27‑jarige leeftijd weduwe werd na 6 jaar huwelijk. Haar man liet haar een driedelige onderneming na: bankieren, wol en champagne. In plaats van deze gediversifieerde portefeuille aan te houden, koos Madame Clicquot ervoor zich alleen op Champagne te richten – een “gedurfde en intelligente” beslissing die haar persoonlijkheid weerspiegelde, zoals officieel werd verteld en herinnerd door het huis dat zij beroemd maakte. Vandaag de dag wordt aan Madame Clicquot vooral de uitvinding van de remuage‑techniek toegeschreven, een methode om dode gistcellen en bezinksel van de tweede gisting te verwijderen. Haar afkeer van troebele mousserende wijn – wat in de jaren 1800 de norm was – legde de basis voor ons hedendaags plezier van kraakheldere champagnes. Santé!

Madame Pommery was de eerste die de “Brut”‑stijl in champagne creëerde, die vervolgens een enorme schare fans vond, waaronder de beroemde koningin Victoria. Net als Madame Clicquot nam zij het bedrijf over als weduwe, op 41‑jarige leeftijd, toen haar man Alexandre in 1860 overleed. Ze liet een belangrijke erfenis na aan zowel het huis Pommery als de Champagnestreek: een prachtige kalksteen‑ en krijtgrot uit de Romeinse tijd in de stad Reims, die zij kocht en verder verfraaide met een kunstzinnige sculptuur van Bacchus, de god van de wijn. Haar stap om de “Brut”‑stijl te creëren was zeker gedurfd, want in het midden van de 19e eeuw gaven de meeste consumenten de voorkeur aan Champagne met een duidelijk zoete smaak. Van haar wordt herinnerd dat ze zei: ‘Damas [Pommery’s keldermeester destijds], we hebben een wijn nodig die zo droog mogelijk is, maar zonder hardheid… Hij moet zacht en fluweelachtig zijn in de mond… Zorg er bovenal voor dat hij finesse heeft’.”

Bekend als de ‘grote dame van de Albariño’ is Marisol Bueno de oprichter en eigenares van Pazo Señorans. In haar handen werd Albariño gemaakt om zijn complexiteit en rijpingspotentieel te tonen. Ze heeft een enorm vertrouwen getoond in wat ooit een bijna vergeten lokale druivensoort van Spanje was. Ze werd de eerste voorzitter van de D.O. Rías Baixas (de spirituele thuisbasis van Albariño) in 1979, hetzelfde jaar waarin zij en haar man het 8 hectare grote domein Pazo Señorans kochten. In die tijd was ze net moeder van vier geworden, en haar man grapte dat de winery gewoon hun vijfde kind zou zijn. Marisol Bueno heeft dit vijfde kind van haar goed grootgebracht – het wijnhuis groeide tot drie keer zijn oorspronkelijke omvang en beslaat nu 22 hectare, waar jaar na jaar een reeks bekroonde, karakteristieke en rijpingswaardige Albariño’s wordt gemaakt. De oude‑stokken‑alleen Selección de Añada is een must voor wijnkenners. Gemaakt van gemiddeld 45 jaar oude Albariño‑stokken brengen deze wijnen een verlengde periode van 36 maanden op de lie door en vertegenwoordigen zij de meest unieke, precieze, definitieve en rijpingswaardige uitdrukkingen van Albariño uit de regio, en misschien wel uit de hele wereld.

Virginia Willcock is een echte wijnexpert uit Margaret River. Met 30 oogsten op haar naam is zij een van de meest onderscheiden vrouwelijke wijnmakers in Australië en is zij sinds 2006 wijnmaker bij Vasse Felix. Haar liefde voor wijn komt uit haar jeugd, toen haar vader en zijn vrienden een kleine wijngaard net ten noorden van Perth kochten. Ze bracht haar gevoel voor intuïtie in het wijnmaakproces – “Er zijn twee soorten wijnmakers – technische en intuïtieve,” zegt Virginia. “Ik ben de laatste – ik geniet van dat prachtige proces van leren en begrijpen wat het fruit wil doen.”  

 

 

Samen met Chantal Michel (hieronder) en vier andere ongelooflijke vrouwelijke wijnmakers uit de Bourgogne richtte Virginie Taupenot Merme in 2000 Femmes et Vins de Bourgogne op. De historische, door mannen gedomineerde wereld van de Bourgogne is lange tijd een hard speelveld voor vrouwen geweest. Traditioneel was vrouwelijke betrokkenheid verboden, later mochten vrouwen langzaam achter de schermen werken, en pas in de afgelopen twee decennia zijn de vrouwen van de Bourgogne zichtbaarder, uitgesprokener en aanweziger geworden in de gemeenschap. Afkomstig uit een wijnfamilie van meer dan zeven generaties overwon zij de diepgewortelde familie‑ en prestatiedruk met trots en lef: “Om gelijk te zijn, moet een vrouw twee keer zo hard werken. Maar zodra ze bewijst dat ze het in zich heeft, wordt ze gerespecteerd en zelfs nog meer geprezen dan sommige mannen.”

Chantal Michel Tortochot werkte 15 jaar in de financiële sector voordat ze terugkeerde naar het familiedomein, zich bij haar vader voegde en eind jaren negentig een van de drie (enige!) vrouwelijke wijnmakers in de Bourgogne werd. Als een van de vroegste pleitbezorgers van vrouwenkracht in de Bourgogne was Chantal Michel een onverzettelijke gelover in hard werken – en dan bedoelen we: heel hard werken. “Voor mij bestaat de vraag naar een evenwichtig familie‑ en beroepsleven niet, ik had geen keuze en ik had niet het recht om een fout te maken.” Haar zeer hoge normen en haar streven naar precisie en uitmuntendheid stellen haar in staat niet alleen de reputatie van het familiedomein te behouden, maar die zelfs te versterken. Ze vatte de vrouwelijke touch in wijn samen als “eerlijk” – “vrouwelijke wijnmakers laten wijn fermenteren en rijpen met minder manipulatie… daardoor hebben deze wijnen een zeker niveau van terughoudendheid, gecombineerd met verfijning en complexe aroma’s.”